MÄ°NYATÃœR SANATI

Osmanlı Nakkaşhanesi ve Nakkaşlar

Osmanlı döneminde kitap sanatının icra edildiği atölyelere nakkaşhane adı verilmekteydi. Bu atölyeler aynı zamanda sanatçıların eğitildiği kütüphane (kitap-hane) denilen atölyelerin işlevini üstleniyordu. 1420’li yıllarda Timurlu hakimiyetindeki Herat’ta kutub-hane adını taşıyan bir senet atölyesinin varlığını kanıtlayan bir belge mevcuttur.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:64 Bugün Okunma:4 Son Okunma:04 September 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

İslam kültüründe anıtsal resim sanatı yalnızca Emeviler döneminde, VII. ve VIII. yüzyıllar arasında var olabilmiştir. Bu dönemde fethedilen topraklardaki kadim kültürlerin kökleşmiş resim gelenekleriyle temasa geçilmiş, bunun sonucunda da çeşitli dini ve sivil yapıların duvarlarına Geç Helenistik ve Sasani sanat geleneklerinin etkisini yansıtan natüralist tarzda resimler ve mozaikler yapılmıştır.

Buna karşın IX. yüzyılda bir değişim yaşanır; Kur’an-ı Kerim’de resmi yasaklayan kesin bir buyruk olmamasına rağmen bazı hadisler kıyamet günü canlı varlıkların resimlerini yapanlardan hesap sorulacağı şeklinde yorumlanmış. Bu yorumlardan sonra yasak keskinleşmiş, duvar resimleri ve mozaikler yerlerini kitap resimlerine bırakmıştır.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:5 Bugün Okunma:0 Son Okunma:04 September 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

Anadolu’nun hemen her yöresinde yapılan iğne oyaları; kullanılan araç ve gereç, motif, renk kompozisyon ve kullanım alanları bakımından farklılık göstermektedir.
 Oyalarda kullanılan araçlar, iğne, iplik, makas, tığ, pul, boncuk, kumaş, kağıt, at kılı, saç, ince tel, kola, şeker v.b gibi malzemeler kullanılır.
Â
İğne oyası ilmeklerin yan yana gelmesiyle oluşan zürafanın tekrarlanmasından meydana gelir.Yapılış tekniği bakımından gözemeli ve gözemesiz olarak ikiye ayrılır.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:108 Bugün Okunma:3 Son Okunma:04 September 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

İğne oyaları Osmanlı döneminde olduğu gibi günümüzde de aynı temel teknikleriyle (zürafa,üçgen ilmek, kare ilmek, piko(fiskil), çirtik) işlenmektedir.

Anadolu’nun hemen her yöresinde yapılan iğne oyaları; kullanılan araç, gereç, motif, renk, kompozisyon ve kullanım alanları bakımından farklılık göstermektedir.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:3 Bugün Okunma:0 Son Okunma:30 August 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

Milli kültürümüzün kendine özgü niteliklerini yitirmeden, çağdaş boyutlar kazanması için kadın el sanatlarından olan oyaların, günlük yaşantımızda yerini alması, geçmişten gelen bu mirasın gelecek kuşaklara aktarılması ve zamanla kaybolmaması açısından son derece önemlidir.Geçmişte Türk toplumunda, belli bir eğitimden geçmeden bu denli yüksek nitelikli el sanatı ürünleri yapabilen Türk kadınının yeteneklerinin kaybolmasını önlemek için kadın el sanatlarından olan iğne oyalarının renk, teknik ve biçim yönleriyle ele alınıp uygulanması, bu sanatın devam ettirilmesi açısından önemli ve gereklidir.

Oyacılığın örgü sanatı içerisinde önemli bir yeri vardır. Özellikle iğne oyası yapımında kullanılan ipek gibi pahalı, zor elde edilen malzeme ve zaman alan yapımı nedeniylede her zaman değerini korumuştur.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:0 Bugün Okunma:0 Son Okunma:

Bu Yazıyı Paylaşın

1-Hesap Ä°ÅŸi

Hesap işi ve her zaman iftihar edeceğimiz milli bir işimizdir. Hesap işi, ipliği sayılabilen kumaşlar üzerine ve sayılarak işlenir. Hesap işinde çekme ve kesme ajurların yer aldığı görülür

Hesap İşi’nde uygulanan teknikler
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:49 Bugün Okunma:0 Son Okunma:04 September 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

Türk işlemelerinin tarihi çok eskidir, araştırmalar sonunda XIII. yy.da Türklerle beraber doğduğu, Orta Asya’dan Avrupa’ya yayıldığı ortaya çıkmıştır. Fakat bugün elimizde XV. yy.dan daha öncesine ait örnekler bulunmamaktadır. 

İşleme sanatı da diğer el sanatları gibi, insanların günlük ihtiyacını karşılamak, giyecek ve kullanılacak eşyaları bezemek arzusuyla doğmuştur. İnsanoğlunun, iki parçayı birbirine ekleme, düz bir dikişi bile dekoratif anlamda, yapma fikriyle gelişmiş bir sanat dalıdır.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:1 Bugün Okunma:1 Son Okunma:04 August 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

Geleneksel sanatlarımız içerisinde kültürel değerlerimizin önemli bir parçasını oluşturan el nakışı, kuşaktan kuşağa gelişerek, çeşitlenmiş ve zenginleşmiştir.

Eski dönemlerde Türk evlerindeki eşyalar arasında  dokuma işleri büyük yer tutmaktaydı. Bunlar sandıklarda bir tür aile hazinesi olarak muhafaza edilir, nadiren ortaya çıkarılırlardı. Bir anlamda işlemeler törensi bir özelliğe sahipti. Genç kız ve kadınların elinden çıkmışlardı; o genç kız ve kadınlar ki, hiç denecek kadar az bir malzeme ile sadece el emeği göz nuru dökerek harikulade güzel ve değerli eserleri adeta yoktan var etmişlerdir.
Devamını okuyun »

Toplam Okunma:4 Bugün Okunma:2 Son Okunma:13 August 2010

Bu Yazıyı Paylaşın

Halı ve kilim sanatı, göçebe kavimlerin çadır yaşantısının bir gereği olarak doğmuş ve zamanla yaşam biçimlerini sembollerle ifade eden bir anlatım şekli olmuştur. Yapılan dokumalar, resim, heykel, fotoğraf gibi sanat dallarının yerini alan bir araçtır. Kadın elinin, gözünün ve gönlünün en güzel ürünlerinden olan bu sanat da her şey gibi değişime ayak uydurur; malzemeler, üretim biçimleri değişir ancak yüreklerdeki ince çizgiler, bu defa desinatörlerin yaratıcılığında yeniden hayat bulur. İpek halı dokumacılığı da halı dokumanın bir türüdür.
Devamını okuyun »